2700 TL'lik PC HEDİYE EDİYORUZ - (30K ABONE ÖZEL)

Gələcəkdən Gələn Səs Hissə 1

+ anası öldükdən sonra John`a qalan tək bir ev var idi . elədə düzgün bir işi yox idi amma axşam vaxtları parkda patifonu işə salıb dilənçilik etməyə çalışardı . xəstəliyini ilk hiss etdiyi vaxt 1 həftəlik dilənçilik pulunu toplayıb içəndə bilmişdi . yaşamağı sevirdi çünkü hələdə bir ümidi vardı hər bir şeydə xərçəng olduğunu bildiyində hərşeyindən vaz keçsədə yenədə xəstəlikdən qurtulmağı qərarı alır anasından ona qalan evi satır xəstəlikdən qurtulur ancaq indi o tək bir patifonu var idi. bütün əməliyyatlara başlarkən onu işə salmadan olmaz deyib məcbur bunu etdirirdi bu sevimli patifon anasından qalan tək şey idi artıq. yenə bir gecə parkda patifon musiqisi ilə dinləçilik edən bu dostumuz gecə anasının ziyarət etməyə qəbirstanlığa gəlir. çox qaranlıq olduğundan anasının olduğu yeri tapa bilməyin kor peşman evə qayıtmaq istərkən qarşısında ağlayan bir cəsəd görmüşdü " bu vaxt bura gəlinərmi heç " deyə öz - özünə sual vermək istədikdə bir qadın səsindən səslənir bu sual sonra bir əl arxadan onun çiyninə dəyərək mənimlə gəl deyir əvvəldən ruh cəsəd və s. çox qarşılaşdığından qorxmurdu bizim bu səfehdə onla getmək qərarını alır. qəbirsanlığın hasarından atlanıb xeyli yol getdilər. tam yolun qırağında tək bir ev vardı dediyinə görə aralarında hardasa 5 metr vardı John qadını izləyirmiş qorxmuram demişdi ama yenədə insanın hər içində bir qorxu hissi vardır. evə çatırlar John patifonu qucağından yerə qoymaq istəmirdi sanki qadın ona bir musiqi açda dinləyək dedikdə John üzərində və John`un hər gün parkda açdığı tək plak`ı səslənməyi üçün patifonun üzərinə qoydu. ev elədə səliqəli deyildi amma kitab rəfi John`un diqqətini cəlb etmişdi. John öz evində olanda həmişə patifon musiqisi ilə yuxuya getdiyindən bu səfərdə divanda oturaq yerdə yuxuya getdi. çünki çox yorulmuşdu və ac idi səhər oyandıqda günorta saat 2 idi .

Tanrının Dünyaya Göndərdiyi İnsan.

Tanrı hər bir insanı başqa rol üçün dünyaya göndərər . əslində dünya bir filmdir. insanlar isə rollarda oynayan qəhrəmanlardır.
Hər kəs başqa cür düşünər, başqa cür anlayar hadisələri amma, heç kim qalxıb doğrunu deməzdi. bəli mən o doğrunu bilən insan olmasam da
hər zaman doğrunu bilən insanı axtarmağa çalışmışam və sonda anladımki doğrunu bilən tək Tanrıdır və bizi bu yolda öyrətməyə çalışır. 
bəs bu dünya? insanlar necə yarandı? deyə düşünərkən, araşdırmağa başladım. sonda anlamışdım ki, bu dünyanı tanrı yaradıb. bu istifadə etdiklərin isə insanlar.
bax o insanlar bunu yaratmaq üçün göndərilib. bu onun rolu idi və o rolunu çox gözəl canlandırıb bu dünyanı tərk etdi.
mən hələ məktəbdə oxuyarkən bir müəllimimiz bizə birşey danışmışdı orda demişdi ki, hər insanın bir cür özəlliyi vardır onu tapana qədər mücadələ edin demişdi.
yan partada oturan sinif yoldaşım çox gözəl rəsim çəkirdi. mən onun həmişə paxıllığın çəkərdim niyə bax o rəsim çəkməyi bacarır, o birisi isə yaxşı top oynayır da 
mən heçnə bacarmıram ? Mənim rolum nədi bəs bu dünyada? Məni niyə göndərdin buraya Tanrı? deyə öz-özümə suallar verirdim .
tez-tez evin padvalına girib tək qalıb fikirləşərdim. heç dostum yox idi mənim onlar məni aralarına almazdı. mən axı heçnə bacarmırdım məhlədəki uşaqlar top
oynamağa çağırdıqda getməzdim. tək qalmaq daha gözəl deyə fikirləşirdim və bunun doğru olduğunu anlamışdım .
sən demə insan özünü kəşf etmək üçün yalnız qalmalıdır .
məndə iki il öncə ilk yazımı yazmışdım "İnsanlardan Uzaqda Xoşbəxtlik" adlı kiçik həcmli bir yazı idi .
sevincim yerə göyə sığmırdı artıq özümü kəşf etmişdim . çalışsam böyük uğurlar qazana bilərdim.
gecə sevincimdən gec yatmışdım həvəslə bunu eyni sinifdə oxuduğum uşaqlara demək istəyirdim onlara dedikdə mənə gülmüşdülər "Bununla heçnə əldə edə bilməzsən" demişdilər.
onların bu düşüncəsini heçə sayıb öz üzərimdə dahada çalışdım kitablar oxumağa başladım .
2 il keçmişdi və mənim artıq dəftər dolu şeirlərim və yazılarım var idi. bu günə qədər yazdım . indi xoşbəxt olmasamda bir qadının gedişinə görə də intihar etmərəm artıq.
insanlar məndən unutdunmu soruşanda " unutdum sadəcə içimdə yeri doldurulmayan bir boşluq var" deyirəm " hissizləşmişəm mənim hisslərim ölüb " deyirəm.
onun isə hisslərinin " keçici həvəs " olduğunu deyirəm. bir insan sevdiyindən soyuyarmı heç? nəysə bunlardan yazmaq istəmirəm.
Bəli mən o Tanrının dünyaya göndərdiyi insanam.